هــــــزارۀ قـقـنـــــو س
♣ وبلاگ ادبی : حسن نصر ( سیاووش ) ؛ سبزوار ♣
نوشته شده در تاريخ شنبه 4 مرداد1393 توسط حسن نصر(سیاووش) |

syavoosh.jpg

 

      175 (2).gif    شعله یِ پنهان   175 (2).gif

                  

                    حسن نصر(سیاووش)

 

 

پـای تـا سرشـعله بـودم ، پـاک خاکــستر شـدم

حرفِ هذیان نیست ، با خورشید همبستر شـدم

 

کـوکـبی بـودم به دور از کـهکـشانِ سـبزعـشق

درشبِ چــشمت  شکفتم ، کهکشان پرور شـدم

 

مـن که بــودم ؟ کـودکی در دامـنِ الـبرز شـعر

زیـرِ بـالِ  مـهرِ تــو  سیــمرغ ! زالِ زر شـدم

 

دانه ای تاریک بودم ، غـرقِ درمردابِ خویش

نیـروانـا  بــر ســرم  بــاریــد ، نیـلوفـــر شـدم

 

بعـد از این هم شعله یِ پنهانِ مـن خـورشید را

بالِ جولان می دهد ، هــر چـند خاکـستر شـدم

 

نوشته شده در تاريخ جمعه 5 اردیبهشت1393 توسط حسن نصر(سیاووش) |
 

            175 (2).gif      پیش از تو        175 (2).gif

                   حسن نصر(سیاووش)

پیش ازتوهرچه آینه دیدم سیاه بود.

ازباغِ صبح هرچه که چیدم سیاه بود.

 

جنگل سیاه ، کوه سیاه ، آسمان سیاه

دریا سیاه ، هرچه که دیدم سیاه بود.

 

هرصبحِ دلفریب که با شوق کودکی

درکوچه های عید دویدم سیاه بود.

 

ازسالمرگِ کودکی ام تا طلوعِ عشق

پیوسته آسمانِ امیدم سیاه بود.

 

با بال های عاطفه درآسمان شعر

هربیت ومصرعی که پریدم سیاه بود.

 

مثلِ شهاب سوخته از چشمِ آسمان

درپایِ هرستاره چکیدم سیاه بود.

 

انگار بامداد هم ازدردِ من سرود:

گلواژه های شعرِسپیدم سیاه بود.

 

برمن مگیربانویِ شعرم ،غزل! اگر

رنگ و ردیفِ شعرِ جدیدم  سیاه بود.

 

نوشته شده در تاريخ یکشنبه 1 دی1392 توسط حسن نصر(سیاووش) |
 

 

 

175 (2).gif   پلک هایی خیس عشق  175 (2).gif

          حسن نصر(سیاووش)

 

بی تو ماییم و دلی در انتظار

چشمهایی تا همیشه بی قرار

 

 

بی تو پشتِ پلک هایی خیسِ عشق

شعله می بافـد چراغِ  انتظار

 

 

بی تو بر پاییزِ خود پیچیده است

پیچکی با  زخمـهایِ بی شمـار

 

 

می نوازد بغضِ باران را دلی

زیرِ سقفِ سوت و کورِ روزگار :

 

 

باز ما ماندیم و یک دریا غروب

ساحـلی و چشمهایی اشـکبار

 

 

باز ما و کوچه هایی بی تپش

باز ما و غربتی  اندوهبار

 

 

بردرختی که دلِ ما را سرود

مانده تنها نامی از ما  یادگار

 

 

یأس آجینِ کدامین  فصل  شد

یاسِ شعرم ـ این درختِ بی بهار ـ

نوشته شده در تاريخ دوشنبه 18 شهریور1392 توسط حسن نصر(سیاووش) |
 

 175 (2).gif     بعد از تو       175 (2).gif

             حسن نصر(سیاووش)

 

بعد ازغروبِ آینه ، آهی نمانده است

تا پرتگاهِ فاجعه ، راهی نمانده است

 

بویِ فراق می وزد از سمت آفتاب

برگیسوانِ شب ، گُلِ ماهی نمانده است

 

ماییم و تُرکتازیِ طوفانِ انتظار

ازکوهِ صبرِما ، پَرِکاهی نمانده است

  

برچین بساطِ ناله ی خود ، بغضِ دوره گرد!

درسینه هایِ سوخته، آهی نمانده است

 

ای کوچه هایِ منتظرِآفتابِ عشق

باورنمی کنید ، پگاهی نمانده است ؟!

 

باید قبول کرد به پایان رسیده ایم

ای دل ! ــ دلِ شکسته ــ پناهی نمانده است

نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 20 دی1391 توسط حسن نصر(سیاووش) |
 

 

175 (2).gif     نسیمِ چلچله      175 (2).gif

           حسن نصر(سیاووش)

 

پریده رنگ تر از برگ هایِ  پاییزم

تو نیستی که ببینی چگونه می ریزم

 

کویر ریشه دوانیده درحوالیِ من

تَرَک تَرَک شده آیینه یِ غزل خیزم

 

نسیمِ چلچله درکوچه هایِ شهر وزید

تبسّمی باران ! تا دوباره  برخیزم

 

چگونه زنده کنم خاطراتِ سبزم را

چنین که در به درِ کوچه هایِ پاییزم

 

نه نایِ اینکه به آغوشِ سبز بر گردم

نه پایِ اینکه ز پاییزِ مرگ  بگریزم

 

اگر چه پیچکِ بی تکیه گاهی ام،ای عشق !

مباد ـ جزتو ـ به هرخار و خس  بیاویزم

 

همیشه جاریِ رؤیایِ سبزِ من ، دریاب

مرا که از عطشِ انتظار لبریزم

نوشته شده در تاريخ دوشنبه 11 اردیبهشت1391 توسط حسن نصر(سیاووش) |
  

 175 (2).gif   حماسه ی سرخ      175 (2).gif

          حسن نصر(سیاووش)

 

 

این جا کسی از عشق نشانی ندیده است

دستی ز باغِ عاطفه ، سیبی نچیده است

 

 

آبی نمی چکد ، دگر از دستِ آسمان

چشمِ زمین کرامتِ باران ندیده است

 

 

داغِ عطش به سینه ی دریا نشسته است

زخمِ تبر به زانویِ جنگل رسیده است

 

 

گل° زخم های شانه ی این باغ شاهدند

نسلِ صنوبران چه ستم ها کشیده است

 

 

آیا به انعکاسِ صداقت امید هست

وقتی به باغِ آینه آفت وزیده است

 

 

جاری ترین حماسه یِ تاریخِ سرخِ ماست

خونی که از گلویِ (( سیاوش )) چکیده است

 

نوشته شده در تاريخ یکشنبه 4 دی1390 توسط حسن نصر(سیاووش) |
 

 

 

 

 

 

  175 (2).gif  ساحلِ لبخند    175 (2).gif

         حسن نصر(سیاووش)

 

 

چه خوب بود اگر دست ها بهاری بود

وچشمه سارِصداقت همیشه جاری بود

 

 

چه خوب بود اگرکوچه باغِ عاطفه ها

پُر از طنینِ غزل خوانیِ قناری بود

 

 

چه خوب بود اگر قابِ سردِ پنجره ها

به سبکِ قصرِبهاران ، شکوفه کاری بود

 

 

چه خوب بود اگر از جزیره یِ اندوه

سفر به ساحلِ لبخند اختیاری بود

 

 

چه خوب بود اگر گوهرِ صمیمیّت

همیشه درصدفِ سینه یادگاری بود

              * * *

خوش آن زمانه که درکوچه هایِ دلتنگی

همیشه پرتوِ لبخندِ غمگساری بود

 

 

خوش آن زمانه که درکلبه هایِ کاهگلی

نگاهِ پنجره دارایِ اعتباری بود

.: Weblog Themes By Blog Skin :.